sábado, 27 de julio de 2013

Okupan un edificio abandonado en Bilbo para viviendas populares

[Abajo en castellano]

Eraikina orain dela 3 aste okupatu zutenek gaur gizarteratu dute prentsaurreko baten bidez.
Erriberako 13. zenbakian kokatutako eraikina urte askotan egon da hutsik, eta aski dela esan dute hainbat pertsonek bertan bizitzera sartuz.

Plazaratutako komunikatua:

Bilbo aspaldi ez dela bilbotarrontzako hiria.

Turista eta inbertsore handiei zuzendutako eredua nagusi da. Gure hiria gero eta garbiago eta bisitagarriagoa izatea nahi dute, baina munduko hiririk onenetakotzat jotzen den honen eredu sozio-ekonomikoak gero eta prekarioagoa den hirugarren sektore baten lan egitera eraman nahi gaitu.

Udako aldi baterako kontratuak eta bertan behera geratutako lan hitzarmenak egoera jasangaitz honen adibide argiak dira. Gure dirua interes ekonomiko pribatuak asetzeko azpiegitura faraonikotan xahutzen den bitartean, hiria bizi dugunon oinarrizko beharrizanak ez dira betetzen.

Gure bizitzak morroitzara bideratzera derrigortuta, prezio itzelek, hipoteka eta alokairu ordainezinek etxe kaleratzeetara kondenatzen gaituzte.

Bilbok azken urteetan hartu duen bide honek erantzule zehatzak ditu: gure miseriaren kontura aberasten diren espekulatzaileak eta euren interesei men egiten dieten politikari ustelak. Ez lanik, ez etxerik, ez hezkuntza duinerako aukerarik ez dugun egoeran bizi gara eta nazkatuta gaude haien apurrekin moldatzeaz. Aspaldi ez diegula ezer eskatu behar. Horregatik aurrera eman dugu pausoa eta alternatiba propioak eraiki ditugu. Ez gara lehenengoak bide hau hartzen. 70. hamarkada bukaeran emandako esperientzia historikoetatik, esaterako, Holandako etxebizitzaren aldeko borrokatik edo Italiako etxearen aldeko batzordeetatik; gertuagoko iniziatibetara arte, hau da, Sevillako korralak edo Sabadelleko blokeetara arte; elkartasun bide bat zabaldu da zeinetan guk lekukoa hartzen dugun.

Ezin dugu denbora gehiagorik galdu eta etorkizuna gure eskuetan hartu behar dugu.
Abandonatutako eraikin hau okupatu dugu asmo garbi bat dugularik:
Pertsona guztientzako izango den eta ateak zabal-zabalik izango dituen espazio bat sortu non gure bizitzen jabe izaten ikasiko dugun.

Erribera 13, Alde Zaharra



Hoy han hecho pública, mediante una rueda de prensa, la okupación que se llevó a cabo hace 3 semanas.
El edificio situado en el número 13 de Ribera lleva varios años vacio, y varias personas han dicho ¡basta! entrando a vivir en él.

Comunicado:

Hace tiempo que Bilbo no es una ciudad para las bilbaínas.

Impera el modelo dirigido a los turistas y grandes inversores. Pretenden que nuestra ciudad sea cada vez más limpia y visitable pero el modelo socio-económico de una de las consideradas "mejores ciudades del mundo" nos condena a trabajar en un tercer sector cada vez más precario.

Los contratos temporales deverano y los convenios laborales anulados son un claro ejemplo de esta situación insostenible. Mientras se derrocha nuestro dinero en infraestructuras faraónicas para satisfacer intereses económicos privados, no se cubren las necesidades básicas de las que habitamos esta ciudad.

Obligadas a esclavizar nuestras vidas, los precios desorbitantes, las hipotecas y alquileres impagables nos condenan al desahucio.

La deriva en la que está inmersa Bilbo en estos últimos años, tiene responsables muy concretos: los especuladores que se enriquecen de nuestra miseria y los políticos corruptos que obedecen a sus intereses. Vivimos una situación en la que no tenemos trabajo, ni casa, ni acceso a una educación digna y estamos cansadas de tener que conformarnos con sus migajas. Hace tiempo que no tenemos nada que pedirles. Por eso hemos dado un paso adelante y hemos creado alternativas propias. No somos las primeras en tomar este camino. Desde las experiencias históricas a finales de los 70 como la lucha "pro-vivienda" en Holanda o los comités "por la casa" de Italia hasta iniciativas más recientes como las "corralas" sevillanas o los "bloques" de Sabadell, han marcado un recorrido de solidaridad del que cogemos el testigo.

No podemos perder más tiempo y tenemos que tomar el futuro en nuestras manos. Hemos okupado este inmueble abandonado con una intención clara:
Crear una espacio para todas las personas y con las puertas abiertas para aprender a tomar las riendas de nuestras propias vidas.

Erribera 13, Alde Zaharra

viernes, 26 de julio de 2013

232.000 etxebizitzatan ez dago inor

Hutsik dauden etxeak eta oporraldian soilik erabiltzen dituztenak zenbatuta, inor bizi ez den etxeak %15 pasatxo dira Euskal Herrian.

Kostaldean askoz ere handiagoa da kopurua: Bakion, bostetik bi ere ez dira ohiko etxeak.

Hamarkada batean %17 handitu da etxebizitzen kopurua.


Eskasiak sortu du kezka eta neurriak hartu beharra, baina aintzat hartzeko modukoa da eraikitako etxebizitzei ematen zaien erabilera ere. 232.000 etxebizitzatan ez du inork bizimodurik egiten. Euskal Herriko etxe guztien %15 pasatxo dira. Hutsik daude etxe horietako gehienak: 124.000 inguru. Gainerakoak opor garairako bakarrik erabiltzen dituzte, urte osoan aste batzuetarako: 108.000 etxebizitza baino gehiago dira. Batez ere itsasertzeko herrietan daude eguneroko bizimoduan erabiltzen ez dituzten etxeak; erdiak baino gehiago dira kasu batzuetan. Lapurdiko kostaldean dago horrelako etxe gehien, eta hazten ari da kopurua.

Etxe asko eraiki dute azken hamarkadan Euskal Herrian. Gaur egun 1,5 milioi etxe daude: hamarkada batean 215.000 etxe egin dituzte; %17 hazi da kopurua. Hego Euskal Herriko azken zenbakiak 2011koak dira, eta Iparraldekoak, 2009koak. Hamarkada bateko bilakaera aztertuta, bi ondorio nagusi atera daitezke. Bat: nahiz eta etxe gehiago egon, batere erabilerarik gabeko etxeak gutxiago dira —14.000 gutxiago, %10 jaitsita—. Bi: ohiko etxebizitzen kopurua asko handitu da —227.000 etxebizitza gehiago dira, %22 gehiago—. Opor garaiko etxeak ere ugaritu dira, baina gutxiago: hamarkada batean 2.500 gehiago, %2 gehituta.

Gorabehera handiak daude, ordea, datu horien azpian. Lapurdi kostakoak dira mugimendu handienak. Oporraldirako etxeak nagusitzen ari dira. «Zahar dirudunak dira geroz eta gehiago kostan, erretreta gozoa pasatzera datozenak. Euskal Herria erakargarri zaie, eta ez da Mediterraneo aldekoak bezain leku garestia». Lurra eta Etxebizitza kolektiboko kide Xabier Tubalek azaldu du bizimodua Parisen egindako jendea dela, «klase erdi-altukoa», aurrezkiekin erretiratuta Lapurdira doana.

Igarri da igoera. Miarritzen eta Donibane Lohizunen, bigarren etxeak dira bostetik bi. 9.700 Miarritzen, orain hamar urte baino 2.800 gehiago; Donibane Lohizunen 8.600 etxe dira, 2.200 gehiago. Hendaia daukate atzetik: 7.800 etxe dira bigarrenak, denen %34.

Turismora emandako herrien egoera da. Bakion, Bizkaian, bigarren etxeak dira erdiak pasatxo: 1.600. Hutsik 350 daude. Ondorioa: ohiko etxeak bostetik bi ere ez dira. Gorlizen (Bizkaia), bostetik bi etxe dira oporretarakoak: 1.800. Gipuzkoan, neurri txikiagoan, joera hori Zarautzen nabari da: bost etxetik bat da bigarrena (2.500). Kostaldetik kanpo, portzentaje berak dituzte Nafarroa Beherean, Donibane Garazin eta Baigorrin.

Hutsik dauden etxeen kopurua ere aintzat hartzekoa da. Nafarroan, hamarretik bat dago horrela. Herri batzuetan, gehiago: etxeen laurdenak daude hutsik Baztanen, Cascanten eta Lodosan. Orozkon (Bizkaia), etxeen herenak.

Nahiko etxe badela uste du Pilar Garrido EHU Euskal Herriko Unibertsitateko irakasleak. «Zentzurik ez du etxe gehiago egiten jarraitzeak. Dagoenari etekina atera behar zaio». Zer egin pentsatzeko unea da, haren arabera. «Gelditu egin behar dugu, eta planifikatu, eraikita dagoena oinarri dela».

Espekulatzeko atea zabalik uzten baitu oraingo egoerak. Tubal: «Dirudun askok egiten dute erosi etxea, eta alokairuarekin espekulatu. Ez dute urte osorako alokatu nahi. Nahiago dute hamar hilabetez gazte bati alokatu prezio normalean, eta uda datorrenean gazteak etxea utzi, eta hileko prezioa astean jartzea. Ona da negozioa». Etxeak hutsik egoteak, espekulatzeak eta horrelakoek etxebizitzari buruz dagoen irudia islatzen dute, Garridoren iritzian: «Ulertzen ez den arte eskubidea dela etxebizitza, hala segituko dugu. Onartzen badugu denen eskubidea dela etxea izatea, nola ametituko dugu erabiltzen ez direnak egotea?».

Herriko etxeek, isuna nahiago

Lapurdi kostaldeko herriko etxeen jarrera maiz salatu dute eragileek. Legeak behartzen ditu gizarte etxebizitzak egitera, baina udalek nahiago dute isuna ordaindu. Miarritzeko adibidea jarri du Tubalek: legez behartuta dago etxeen %20 sozialak izatera, baina %8 eskas dira. «Arazorik gabe pagatzen du isuna, eta bigarren etxebizitza gehiago egiten segitzen du». Are, salatu du eraikitzen dituzten etxe sozialak herritik urrun egiten dituztela, «eraikitzaileei hain interesgarri ez zaizkien tokietan».

Zergek hartu dute zeresana azken denboran: ohiz erabiltzen ez diren etxeengatik, zergak handitzen hasi dira erakunde batzuk. Bi bide bateratu behar direla uste du Garridok: «Zergak igotzea da bide bat, eta etxe horiek merkatura ateratzea bestea. Bi bideak behar dira». Iparraldean, kontrakoa egiten dute arauek: «Broma dirudi, baina bigarren etxeagatik lehenengoaren erdia pagatzen da». Tubalek ohartarazi du, gainera, dirua Parisera doala. «Zerga hemen ordainduko balitz, hemengo ekonomian utziko luke zerbait».

Etxebizitzaren merkatua hartzen ari den joerak lehen ere baldintzatzen du Lapurdiko eta Iparralde osoko ekonomia, haren ustez. «Etortzen den jendeari eduki behar zaio lorategia ondo, igerilekua ere bai, etxea garbi... Horretan eta osasun alorrean dago zerbitzuen parte handi bat». Gazteek tabernetako zerbitzari-eta aurkitzen dute lana, eta, kualifikazio handiko postuak izatekotan, kanpora joan behar dute maiz. Indarra galtzen ari da laborantza, industria poliki garatzen ari da, eta zerbitzuena da alor nagusia. «Gero eta menpekoago gara etortzen ari den jende horrekiko, jaten ematen digun lurra balitz bezala».

miércoles, 10 de julio de 2013

La PAH presenta el manual de desobediencia civil para recuperar viviendas vacías de las entidades financieras

Tal y como aparece en su web, después del desahucio de la ILP por parte del Partido Popular, la PAH no se queda de brazos cruzados. "No podemos permitírnoslo". Las medidas de la ILP son más necesarias que nunca, por eso, la PAH hace público un protocolo de la campaña la Obra Social de la PAH, un manual de desobediencia civil de 25 páginas con información práctica sobre cómo realojar familias mediante alguna de las dos vías contempladas en esta campaña: Las ocupaciones individuales en las viviendas de las que hemos sido desahuciados y las recuperaciones de bloques enteros propiedad de la banca.

Ver/Descargar manual (pulsa aqui)

Además de la dación en pago y la moratoria en los desahucios, el alquiler social es una medida fundamental de una ILP que ha sido despreciada por el PP. Sin ella, en las PAHs aumentan los casos de familias que, aún habiendo solucionado el problema de la deuda -consiguiendo la dación gracias a la lucha de la PAH- ven denegadas sus peticiones de alquiler social a los bancos. A esto se suman las personas que han sido desahuciadas. Las administraciones locales y autonómicas dicen no poder hacer frente a la creciente emergencia habitacional, por lo que es fácil entender la urgencia social por recuperar las viviendas vacías en manos de las entidades financieras y darles su función social.

La campaña “Obra Social la PAH”, que cuenta ya con 12 edificios recuperados de la banca, consiste en extender la práctica de realojar familias en viviendas de las entidades financieras, de manera organizada, protocolizada y encaminada a conseguir pequeñas grandes victorias. Igual que se hizo en el inicio con la campaña de stop desahucios. Cada vez son más los núcleos de la PAH que no tienen más remedio que sumarse a esta campaña y el interés creciente de muchos otros les ha "empujado a editar este dosier". Un manual de desobediencia civil para poner en práctica la exigencia de que las viviendas vacías en manos de la banca y el SAREB pasen a formar parte de un parque público de alquiler social.

El manual de desobediencia civil para retornar a las viviendas vacías de los bancos su función social, se acompaña de un nuevo video: “De la burbuja a la Obra Social”.


viernes, 5 de julio de 2013

7Katu gaztetxea babes sarea osatzen hasi da

“Gu katu, zu?” galderatik abiatuta babes sarea osatu nahi du 7Katu gaztetxeak. Larunbatean (uztailak 6) aurkeztuko dute ekimena. “Luntxa, kalejira eta sorpresak” prestatu dituzte okasiorako.

7katuko webgunea

7Katuren komunikatua:

7 urte badira Solokoetxeko eskaileretan kokaturiko eraikin huts bat okupatu eta autogestioaz busti genuenetik. Gazteontzat bideraturiko gune propiorik eza eta alde zaharreko auzoa eraldatzeko gogoek piztu zuten proiektu hau. Lehen lau urteetan 4 aldiz desalojatu gaituzte, baita bosgarrenez berreskuratu ere.

Denbora honetan, ehunka gazte antolatu dira bertan, bestelako aisialdi eta kontsumo eredu bat garatuz, alternatibak eraikiz eta kritiko zein inkonformistak izanez. Orain arteko lanak, fruitu ederrak eman ditu, besteak beste, antolaturiko 800 ekintza kultural baino gehiago, antzerkiak, tailerrak, umeen urtebetetzeak, hitzaldiak, zinemak, kontzertuak, kale ekintzak, elkartasun jaiak,… udalak azken hamarkadan auzoan burutu dituenak baino askoz ere gehiago, hauek inposatzen duten eredu elitistaren gainetik alegia.

6 urte hauetan hutsik eta egoera kaxkarrean zegoen eraikin hau zaharberrituz, auzoko gazteak bildu eta Alde Zahar biziago eta koloretsuago baten alde gure apurra emateko antolatu gara. Gaur egun Auzoko eta Bilboko gazte zein eragileentzat dagoen gune garrantzitsuena eta kulturaren alorrean erreferente bat bihurtu da 7katu Gaztetxea. Bilboko Emakumeen Berdintasunerako Kontseiluaren esanetan puntu beltza ziren Solokoetxeko eskailerei bizitasuna emanez. Argi daukagu lan honek merezi duela eta honetan jarraituko dugula.

Solokoetxeko eskailerei bizitasuna eman diegula ahaztu gabe. Argi daukagu lan honek merezi duela eta honetan jarraituko dugula.

Azken bi urteetan, gaztetxearen aurkako erasoak eten dituen mediazio prozesu batean murgildurik egon da gaztetxea. Mahai berean, jabeak eta 7katuko ordezkariak bildu izan dira hainbat aldiz. Hala ere, duela hilabete batzuk jakin izan dugu, udaletxearen ezkutuko presioak eraginda, jabeek ezezkoa eman diotela edozein akordio posibleri, negoziazioari ateak itxiz.

Egoera honen aurrean, 7katu gaztetxearen proiektua bultzatuko duen BABES SAREA osatzeari ekin diogu. Batetik, auzotik hasi, eta Bilbo eta Euskal Herria mailan gaztetxearentzat atxikimenduak biltzeko, eta bestetik, aurrera eramango ditugun dinamiketan zuen parte hartzea lortzeko helburuarekin.

Gurekin batera amets hau errealitate bilakatu duzuen guztioi eta mehatxuen aurrean indarrez berau defendatzeko, BABES SARE honen dinamiketan parte hartzeko deia luzatu nahi dizuegu: auzokide, dendari, tabernari, eragile, musikari, kultur talde,… 7Katu Gaztetxea defendatu!

Azkenik, uztailaren 6an, larunbata, 12:00etan, Solokoetxeko eskaileretan aterako den sarearen aurkezpen argazkira etortzeko deia luzatu nahi dizugu.

Eman zure atxikimendua harremanak@7katugaztetxea.com helbide elektronikoan.

Un juzgado de Donostia desestima la denuncia de Kutxabank contra unos okupas

La entidad tendrá que pagar las costas del juicio y no podrá desalojar a tres familias que habían entrado por necesidad en una casa que Kutxabank había adquirido después de un desahucio.


El juzgado de primera instancia número 4 de Donostia ha desestimado la petición de Kutxabank sobre el desalojo de tres familias que ocupaban un inmueble en la localidad de Martutene (Guipúzcoa). La sentencia obliga a Kutxabank a pagar las costas del juicio y permite la permanencia de las ocupantes en la casa, una villa en la que irrumpieron “por necesidad”, según ha relatado a este periódico uno de los ocupantes. El edificio había sido adquirido por Kutxabank tras un desahucio hipotecario.

No obstante, la resolución no se hace eco del reciente auto de un juzgado de Sabadell, que precisamente estableció la prioridad de esta función social de las viviendas frente a las pretensiones de la Sareb (el “banco malo”) de desalojar un edificio ocupado de su propiedad. El juzgado vasco ha considerado que Kutxabank no puede ejercer su derecho al desalojo por una cuestión de forma: la entidad, dice la sentencia, sí ha podido acreditar “su condición de propietario de la villa” desde el 19 de julio de 2011, pero “no se ha acreditado posesión por parte de Kutxa previo a la utilización de la vivienda por los demandados”. Por toma de posesión, continúa la sentencia, se entiende “tener la posesión física, real, tangible de la cosa o derecho de que sea propietario”.

Según especifica la sentencia, la denuncia se basaba en un procedimiento civil, el interdicto de retener o recobrar, con características propias: “en esta clase de juicios solamente se ventilan problemas de hecho, de la posesión como una realidad activa que opera por su misma actuación y efectividad, con abstracción del derecho que pueda amparar ese estado”. Según cuenta a DIAGONAL uno de los ocupantes, “el juez ha basado la sentencia en las fotografías que hemos tomado. La casa está muy deteriorada y con claros síntomas de abandono pese a los arreglos que hemos hecho, y la Kutxa no ha podido presentar nada”.

Según fuentes jurídicas consultadas por DIAGONAL, la sentencia es relevante dado que “el juez ha querido hacer una interpretación muy restrictiva” de los supuestos que se deben dar para ejercer la demanda. “El resumen es: 'querías usar el procedimiento verbal más sencillo para hacerlo rápido pero no has demostrado que ejercieras la posesión, por lo que esta vía no es la adecuada'. Esta interpretación la podrían hacer otros jueces, pero nunca lo hacen”, continúan.

El colectivo Stop Desahucios Guipuzcoa, que apoya a las familias ocupantes, se ha felicitado de la sentencia en un comunicado que reclama la actuación de las administraciones públicas “para que esas miles de casas desocupadas (muchas de ellas producto de los desahucios promovidos por las entidades financieras) cumplan su función”. En la sentencia, dictada el 25 de junio, el juez dió 22 días a la entidad para presentar un recurso.

Fuente: Periódico Diagonal

Lekittoko gaztetxea ilegalki desalojatu du poliziak gure ustez

Zapatuan gaztetxe berri bat zabaldu zen Lekitton, hainbeste kaleko lana egin eta gero.

Baina ia aste beteko txukuntze lanen oztean asteazken goizean polizia agertu zen desalojatzera "delito flagrante" zegoela argudiatuta. Aginte judiziala barik.

Hori da behintzat esan zutena bai gaztetxeko kideei bai alkateari.
Okupazio Bulegoak "oso larritzat" jotzen du gertatutakoa eta momentu honetan benetan aginte judiziala zegoen ala ez ikertzen ari da, ez balego Ertzantzari salaketa jarri ahal izateko. Bere kabuz legea hartzea delitua dela uste dugulako.

Guzti hori eta egindako lanagatik gure elkartasuna adierazi nahiko genuke Lekittoko Gazte Asanbladiari. Bide berean gaude, zuek erasotuz gero gu gara erasotuak ere.

Desalojoaren bideoa:

martes, 2 de julio de 2013

Zorixonak Lekitto!!!

Zapatuan gaztetxe berriaren berri izan genuen.
Goizero auzolanak antolatuta dagoz eta bihar, 19:00etan, asanblada egingo dute.

Zorixonak ba Lekitto, goza dezazuela!